İlk defa göz göze geldiğimiz anı hatırlıyor musun?Kaçamak bir buluşmasıydı bu gözlerimizin.Seni istiyordum.Biliyordum.Bakışların duygulu,anlayışlıydı,özlemliydi zaman zaman.Bakışların bir şarkı söylüyordu hiç bilmediğim.Seni dinliyordum,bakışlarını dinliyordum.Dağ başında apansız karşıma çıkan bir pınardı sanki gözlerin.Eğilip su içmek istiyordum kirpiklerinin arasından.İçimde yaktığın o ateşi söndürmek istiyordum.Ama o ateş git gide büyüdü işte.Şimdi birazda sen yan artık.Benim yanacak yerim kalmadı.İnanamıyorum sen var mısın?İnanamıyorum bir türlü.Tuttuğum ellerin mi,öptüğüm dudakların mı?Kimbilir belki de yoksun.Ben bir rüya görüyorum.Biraz sonra uyanıcam.Herşey ansızın silinecek.Ne saçların kalacak ortalıkta,ne de gözlerin.Yine kahredici yalnızlığıma döneceğim.Biraz daha yıkılmış,biraz daha sensiz.O gün ilk defa seni gördüm.Düşün!Sen dünyaya geleli kç yıl geçmiş aradan.Düşün!Ne kadar çok özlemiştim seni.Öyleyse hiç gitme ne olur!Vereceğin her kedere razıyım.Acıların en büyüğünü sen tattır bana.Zehirlerin en şiddetlisini senin elinden içeyim.Ama gitme ne olur!Dudaklarım kurumuştu,içim yanıyordu.Suya hasret,kurumuş bir ot gibiydim.Yağmur olup yağdın üstüme.Yeşerdim,filizlendim.Sonra güneş oldun,hayat verdin bana,koku verdin,renk verdin.Şimdi bırakıp gidersen bir daha ve son defa yine kuruyacağım.Dağılıp toz olucam anlıyor musun?Çünkü senden sonra kimse gelmiyecek biliyorum.Kimseler çalmıyacak kapımı.Gidersen beni bana mahkum edeceksin.Keşke ölsem diyeceğim o zaman.Şimdi sendeyim,seninleyim,seni yaşıyorum.Beni bana bırakma!Senden bir parçayım artık.Belkide baştan başa sen oldum farkında değilsin.Beni bana bırakma!Sen olduğum için mutluyum,sen olduğun içinde.İstersen ben olma,hiç benim olma!Ama bırakma beni ne olur,beni bana bırakma...